آموزش رایگان تئوری موسیقی – درس دوم : انواع صدا

انواع صدا

صدای غیر موسیقایی (سر و صدا) : صداهای لحظه ای حاصل از شکستن شیشه، انفجار و نظیر آن، و صدای ممتد یا ادامه دار مانند ریزش باران، حرکت قطار و هلهله ی آدمیان و …، صداهای غیر موسیقایی هستند.

در این صداها عامل شدت و ضعف و نیز شیوش آن ها قابل تشخیص است.

شکل های موجی این گونه اصوات بسیار پیچیده و درهم است و از تعداد بسیار زیاد ارتعاشات نامنظم، هم زمان یا غیر هم زمان، ترکیب شده است.

صدای موسیقایی : ساز های موسیقی به گروه های مختلف تقسیم می شوند و هر یک به شیوه ای خاص، صوتی موسیقایی تولید می کند، یعنی جسم مرتعش در هر گروه، و طرز مرتعش شدن آن، با گروه دیگر تفاوت دارد.

گروه اول : سازهای زهی (Cordophones) هستند که به وسیله ی چکش زدن روی سیم ها (مانند پیانو و سنتور) یا بر اثر مالش آرشه روی سیم ها (مانند انواع ویولن ها) یا با زخمه زدن به سیم ها (مانند تار، عود و قانون) به صدا در می آیند. هر اندازه سیم بلند تر باشد، صدای حاصل بم تر است.

گروه دوم : سازهای بادی (Aerophones) هستند که خود به سه دسته ی بی زبانه (مانند ترومپت ها)، تک زبانه (مانند کلارینت) و دو زبانه (مانند اوبوا و فاگوت) تقسیم می شوند. هوای بیرون، بر اثر بر هم خوردن لب ها و لرزش آن ها (ساز های بی زبانه) یا با به صدا در آوردن یک یا دو زبانه، هوای داخلی لوله را به ارتعاش در می آورد و تولید صدا می کند.در سازهای بادی هر چقدر لوله دراز تر و قطور تر باشد، صوت حاصل بم تر است.

گروه سوم : ساز های کوبه ای (Membranophones) هستند که تولید صوت در آن ها به یاری ضربه های چکش وار یا تلنگر انگشت روی پوسته ای صورت می گیرد که بر روی کاسه ای ته بسته یا ته باز کشیده شده است (مانند تیمپانی و تمبک). گاهی ضربه ی چکش روی قرصی مسی یا نوار های چوبی یا فلزی (مانند سنج و کسیلوفون) تولید صدا می کند.

گونه ای دیگر از گروه سوم، با به هم کوبیدن دو قطعه ی سازی کمابیش هم شکل، صوتی زنگ دار یا خشک ایجاد می کند (مانند سنج دوتایی یا قاشقک).

منبع : تئوری بنیادی موسیقی نوشته ی پرویز منصوری

با نظر دادن، ما را در ادامه ی این راه یاری کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *